Łączna liczba wyświetleń

wtorek, 13 czerwca 2017

Opis glinianej figurki

Dziś opiszę figurkę wykonaną z gliny. Stoi ona u mnie w pokoju na półeczce. Bardzo ją lubię i często na nią spoglądam, kiedy jestem smutna.


Figurka przedstawia  postać małej dziewczynki. Wygląda  na dziesięć lat i jest niewielkiego wzrostu. Mała osóbka ma szczupłą budowę ciała. Ubrana jest w piękny, srebrzysty strój. Jej szare, błyszczące futerko lśni i  migocze w blasku słońca.  Zwiewna spódniczka, sięgająca do kolan jest w jasnym kolorze. Na  szczuplutkich nóżkach są białe, długie podkolanówki oraz brązowe, wiązane buciki. Dziewczynka stoi na ośnieżonej, białej skale i, być może,  podziwia zimowy krajobraz.
Postać ma na szyi  zawiązany biały szaliczek w wielkie, złote kule. Jej rączki ogrzewają lekkie,  jasne rękawiczki. Na głowie ma piękne, długie włosy w kolorze czekoladowym.   Jej oczy są  duże i brązowe. Ma mały, zgrabniutki nosek i wąskie, czerwone usteczka.
            Nigdy nie zapomnę, jak otrzymałam tę figurkę. Było to dwa lata temu, przed świętami Bożego Narodzenia. Wręczyła mi ją moja ciocia.


Julia  P. kl. V a

piątek, 9 czerwca 2017

Opis piłki

Tematem pracy, którą zadała mi pani od polskiego,  ma być opis mojego ulubionego przedmiotu. Długo zastanawiałem się, co mógłbym opisać. Czy ma być to mój telefon komórkowy? Przecież go uwielbiam, nie rozstaję się z nim na długo. W nim jest mój notes, kalendarz, album ze zdjęciami, gry, kontakty ze znajomymi i rodziną, z całym światem, latarka, kalkulator… i jeszcze wiele innych funkcji. Jest duży, ładny i najważniejsze ,,mój ulubiony”.
Jednak zdecydowałem się opisać coś innego, coś co nie ma tylu opcji co telefon, ale daje mi dużo radości i przyjemności. To piłka do gry w piłkę nożną. 
Moja piłka jest ciemnofioletowa, trochę przypomina dużą śliwkę. Ma też logo i znak klubu Barcelony. Piłka została wyprodukowana w Holandii, jechała do mnie pięć dni. W dotyku jest śliska, waży bardzo mało, jest leciutka jak piórko, a podczas gry to bardzo ważne. Piłka nożna jest grą zespołową. Kontakt z graczami jest w „realu”, a nie jak w telefonie czy konsoli wirtualny. W piłce nożnej ważne są spotkania z kolegami, treningi, mecze eliminacyjne, udział w turniejach, zwycięstwa, ale też porażki, które kształtują chyba najbardziej charakter. Wszytko to spowodowało, że piłka nożna i uprawianie sportu stały się bardzo ważne w moim życiu.
 Podczas gry zapominam o kłopotach, o obowiązkach, nie zastanawiam się, czy wszystkie lekcje już odrobiłem, ile stron książki zostało mi do przeczytania. Staram się grać dobrze na pozycji obrońcy. Mogę też sprawdzić swoje siły jako bramkarz.
Mógłbym wszędzie grać w piłkę nożną, ale niestety są ograniczenia. W domu nie pozwala mi grać mama. Twierdzi, że jest mało miejsca i mogę coś uszkodzić albo sobie zrobić krzywdę, a do nieszczęścia niewiele potrzeba. Po cichu jednak uczę swoje siostry gry w piłkę, ale zawsze kończy się to płaczem mojej młodszej siostry Pauliny, bo najmłodsza siostra Milenka nie chce oddać piłki. Ściska ją mocno i ucieka do innego pokoju.
Na koniec mogę z pewnością stwierdzić, że piłka to mój ulubiony przedmiot. Gra w piłkę mnie odstresowuje, ale też nakręca pozytywnie, mam wtedy dużo energii. To naprawdę miło i aktywnie spędzony czas z kolegami. Jednak każda zabawa się kiedyś kończy i po grze wracam do rzeczywistości i swoich obowiązków: odrabiania lekcji, sprzątania pokoju i obowiązkowo spaceru z moim psem. Już tęsknię za treningami…

Maciej P. kl. IV b

niedziela, 4 czerwca 2017

Opis rycerza

        Opisuję figurkę polskiego rycerza. Jest ona mała i wykonana z gliny. Przedstawia  wojownika ubranego w biało-czerwoną zbroję. Została zakupiona w Kazimierzu dolnym podczas pobytu na obozie harcerskim. Kosztowała 10 złotych.                         


                                 
         Na głowie figurki widnieje szary hełm, pod którym można dostrzec srebrną kolczugę. Na twarzy rycerza mieści się mały, kremowy nosek, bujny czarny wąs, niebieskie oczy, czerwone usteczka i brązowe brwi. Wojownik swoją lśniącą zbroję ma przykrytą  płachtą z wzorem wspaniałego orła białego w złotej koronie. Jego naramienniki są koloru złotego i wygięte do góry. Posiada dwie szare opachy i dwa nałokcice. Przed jego dłońmi widnieją złote zarękawice. W lewej dłoni trzyma trójkątną tarczę z namalowanym godłem polskim, natomiast w prawej ręce - długi miecz skierowany w kierunku ziemi. Miecz ma rączkę wspaniale ozdobioną różnego rodzaju klejnotami. Tułów jest przecięty robiącym ogromne wrażenie ozdobnym pasem. Jego nadbioderek jest bardzo imponujący jak i również nakolannik. Buty rycerza są koloru brązowego.
         Figurka przypomina mi  obóz harcerski w Polewiczu. Kojarzy mi się z wielkimi rycerzami takimi jak Zawisza Czarny.                                                    
         Rycerz bardzo mi się podoba. Gdy na niego patrzę, wydaje mi się, że postać napawa się dumą.


                                                                                 Oskar J. V B

czwartek, 1 czerwca 2017

Niezwykły przyjaciel - opis


         Moja młodsza siostra ma na imię Ola. Jest ośmiolatką. Od dnia swoich narodzin ma niezwykłego Przyjaciela. Jest nim jej ukochana przytulanka - królik. 
Królik, Króliś, Króli to tylko niektóre z określeń zwierzaka.



Maskotka  jest wykonana z przyjemnego w dotyku pluszu i ma długie uszy, które są nieco jaśniejsze. Na pyszczku pluszaka cały czas gości uśmiech. Kiedyś królik miał kolor różowy, ale od częstych kąpieli zrobił się prawie biały ( za to ładnie pachnie świeżością!). Może nie jest zbyt duży, bo ma tylko 16 cm wysokości, ale moja siostra nie widzi poza nim świata.
Z Królikiem wiąże się także niezwykła historia.  Gdy pewnego dnia moja siostra wracając do domu od dziadków, zapomniała wziąć pluszaka, nastąpiła katastrofa. Ola nie mogła zasnąć do północy. Musieliśmy wezwać pomoc. Dziadek natychmiast przyjechał do nas taksówką, przywożąc ze sobą Królisia. Jest to jedyny mi znany królik, który jeździł taksówką.

Mimo że od tamtego zdarzenia minęło kilka lat, do dzisiaj moja siostra nie zaśnie bez swojej maskotki.

Jakub K. kl. V b

środa, 31 maja 2017

Opis gitary

     Około roku temu dostałem nową gitarę klasyczną, którą chciałbym opisać. Poprzednio grałem na gitarze dziecięcej, ta nowa ma już normalny rozmiar, czyli 100 cm. Producentem mojej gitary jest firma Ever Play.


         Gitara zalicza się do instrumentów strunowych, szarpanych, ponieważ dźwięk uzyskuje się przez potrącanie strun.
         Mój instrument jest zbudowany z drewna i składa się z dwóch zasadniczych części. Pierwszą z nich, i największą, jest pudło rezonansowe. Służy ono do wzmacniania dźwięku, ponieważ jest puste w środku. Pudło ma kształt ósemki. W górnej, węższej, części pudła znajduje się wydrążony okrągły otwór ozdobiony rozetą z zielono-niebiesko-czerwonym wzorem. Na dole pudło posiada poprzecznie przyklejony czarny prostokątny  mostek ze strunnikiem. Przód i tył głównej części gitary wykonano z jaśniejszego drewna lipowego. Boki, które je łączą, są zrobione z ciemniejszego cedru.
         Drugą częścią gitary jest cedrowa szyjka przymocowana do pudła rezonansowego. Dzieli się ona na gryf i główkę. Gryf ma 19 progów rozdzielonych srebrnymi wstawkami. Przez większość gitary, bo od strunnika aż do umieszczonych na końcu szyjki naciągów, biegną struny. Jest ich 6: 3 basowe koloru srebrnego i 3 wiolinowe przezroczyste. Struny wykonano z nylonu. Gitarę stroi się poprzez obracanie w prawą i lewą stronę perłowymi korbkami umieszczonymi na naciągach. Kiedy gitara jest dobrze nastrojona, wydaje bardzo ładny, czysty dźwięk.
         Gra na mojej gitarze sprawia mi dużo przyjemności.


Jakub W. kl. V b

poniedziałek, 29 maja 2017

poniedziałek, 22 maja 2017

NALEŚNIKI Z SEREM



SKŁADNIKI
  • 1 szklanka mąki,
  • 2 łyżki cukru trzcinowego,
  • szczypta soli,
  • 1 jajko,
  • 1,5 szklanki mleka,
  • 20 g roztopionego masła,
  • 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego.


SPOSÓB WYKONANIA

Jajko roztrzepać z cukrem i mlekiem. Mąkę przesiać do płynnych składników, dodać szczyptę soli i ekstrakt waniliowy, wymieszać do połączenia składników. Masło rozpuścić na patelni i lekko przestudzone dodać do ciasta, wymieszać. Patelnię rozgrzać na średnim ogniu i smażyć naleśniki wlewając po jednej chochelce ciasta, rozlewając ciasto równomiernie po patelni. Smażyć aż pojawią się bąbelki, przewrócić i smażyć po drugiej stronie ok. 30 sekund. Jeszcze ciepłe nadziewać serem.

MASA SEROWA

  • 250g twarogu,
  • 1 opakowanie serka wiejskiego,
  • 3 łyżeczki cukru pudru,
  • szczypta soli.
Ser rozgnieść widelcem, dodać serek wiejski, cukier i sól. Wymieszać do powstania jednolitej masy. Na rozłożonego płasko naleśnika nakładać łyżkę sera, lekko rozsmarować i składać na ćwiartki. Podawać z cukrem pudrem i owocami.


                                                                                                                                Smacznego!



Julia P. kl. V a